"زندگی را در دستانم
میفشارم...نعره ی "آزادی"را از
لابه لای انگشتانم می شنوم"
...................................................................................................................................................................................
:
در ذهنم
همهی ملوانها مردهاند
ایدههای ناممکن
خواستههای ناخواسته
ملوان کور...
این فضای چسبناک
دارد ملت محبوبم را
می لُمباند
ملت مادرمردهی لیبرال نشناس...
دست میبرمُِ
قلنبهترین شعارشان را
لمس میکنم
واو!
زبر
چسبناک
مرطوب
شعاراین دهه
از روی
معدهی پدر پیر ملت مادرمرده:
"عُدالت"
=
"اصلاح الگوی مصرف"
دست پس میکشم...
ملوانهای مرده
کجایید؟
این گلوله
در سر من چه میکند؟!
"ایده ی بعیدهی"نفت سر سفرهها"
(شکمهای سفره شده کف خیابانها)
معلم تاریخمان هم
نانخور دولت بود.
یکم فروردین ماه 1388
ا بامداد
+ سه شنبه 23 تیر138823:39 میروکیو
|
